Połaniec – kaplica z XVII/XVIII wieku

Połaniec - kaplica

„12 czerwca 1889 roku w południe pożar ogarnął główną część osady Połaniec. Spłonął wtedy kościół pięknie ozdobiony wewnątrz, liczący 324 lata, plebania, apteka, szkoła, kancelaria gminy, biblioteka kościelna ze 188 dziełami, 82 budynki mieszkalne z zabudowaniami. Po spaleniu się świątyni dobudowano do pozostałej murowanej kaplicy obszerny budynek drewniany, gdzie odprawiano nabożeństwa. Budową nowej murowanej świątyni zajął się ks. kanonik Leon Kowalski, a dokończył ks. Feliks Braziewicz w latach 1897-1899 pod wezwaniem św. Marcina. Roboty rozpoczęto od wykopów w 1890 r. Kamień węgielny poświęcił dnia 4 października 1893 r. biskup sandomierski Antoni Sotkiewicz. Techniczny nadzór nad budową miał Wieczorkowski, budowniczy powiatu sandomierskiego. Murarską pracą kierował Michał Głowacki z Oleśnicy. Marcin Popiel z Kurozwęk dostarczył kamień na budowę. Hr. Potocki dał ze Staszowa 500 korcy wapna, 40.000 cegieł, kamień na parapety okien, odrzwia, boczne kolumny, fronton. Połamiec dał drzewo na wypalanie cegły na miejscu i bezpłatną pomoc przy wypalaniu i budowie. Koszt budowy wyniósł 34.000 rubli srebrnych. Kościół był uroczyście poświęcony 29 lipca 1900 r. przez bpa Antoniego Sotkiewicza. Plan kościoła wykonał architekt Napoleon Statowski, budowniczy z Rytwian. Kościół murowany z cegły i piaskowca z wieżą od frontu, jest trzynawowy w kształcie łacińskiego krzyża, głowicą zwrócony ku zachodowi, od lewego ramienia krzyża przylega kaplica Matki Bożej Różańcowej, która pozostała z dawnego kościoła. Kaplica jest na planie ośmioboku zasklepiona o 2 oknach z kopułą na szczycie, w której jest sześć okienek. ”
źródło:
http://www.sandomierz.opoka.org.pl/strdiec/parafie.php?p=141

50.43416999999999 N, 21.28090499999996 E

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

 
}