Konary. Wzgórze zamkowe.

Lokalizacja

Wielu okolicznych mieszkańców (nie mówiąc już o ludziach, którym nazwa Konary nic nie mówi) nie zdaje sobie sprawy, że wzgórze widoczne na zdjęciu jest czymś więcej niż tylko pospolitym, porośniętym florą i zamieszkałym przez faunę, wzniesieniem.
Wśród zarośli znaleźć można ruiny średniowiecznego, rycerskiego zamku z XIV w., którego historia nie została do tej pory dobrze zbadana, co jest powodem wielu niedomówień, legend, przypuszczeń i buduje wokół niego dość mroczną atmosferę tajemniczości. Po zamku pozostało niewiele - sklepiona piwnica, trochę kamieni i cegieł. Mało też o nim wiemy - nie prowadzono żadnych poważniejszych badań wykopaliskowych, poza amatorskimi w dwudziestoleciu międzywojennym, kiedy odkryto piwnicę.
Zamek wybudował prawdopodobnie Sięgniew z rodu Słupeckich lub jego syn Grot.
Rycerz Grot cieszył się w okolicy złą sławą rozbójnika i przestępcy, a za zabicie Jana Ossolińskiego (1403 r.), z którym wszedł w zatarg o włości, został skazany przez Władysława Jagiełłę na wygnanie. Król ponadto kazał zburzyć zamek, a majątek Grota zlikwidować. Taką wersję podaje Jan Długosz.
Słupecki uciekł podobno na Morawy, ale po pewnym czasie wrócił do Konar, żeby rozkopywać po zmroku wzgórze w poszukiwaniu ukrytego skarbu. Teraz jego duch straszy tam po nocach.
Według innej wersji Grot został skazany przez króla na śmierć i zginął po zdobyciu zamku z rąk żołnierzy lub wcześniej, skacząc z wieży na dziedziniec. Na Morawy natomiast uciekł jego brat, po podpisaniu paktu z diabłem i to właśnie on teraz straszy na zamku. Ruiny nazywane są często „Wejściem do Piekła”.
Można znaleźć różne wersje historii konarskiego zamku i trudno ocenić która jest najbardziej prawdopodobna. Wiadomo, że kiedyś został wybudowany, a później zniszczony. Nie wiadomo natomiast kiedy dokładnie miało to miejsce. Według niektórych źródeł mógł być zamieszkiwany nawet do XVII w., więc albo nie został zniszczony za czasów Jagiełły, jak opisuje to Długosz, albo został później odbudowany.

Wzgórze odegrało też ważną rolę w czasie I Wojny Światowej - było miejscem, z którego Józef Piłsudski dowodził Pierwszą Brygadą Legionów w czasie krwawej bitwy z Rosjanami, nazwanej później Bitwą pod Konarami (16-25 maja 1915 r.).
Resztki zamkowych murów, które przetrwały do czasu wojny zostały zniszczone wtedy pod ostrzałem rosyjskiej artylerii.