Kawaleria – rekonstrukcja w Szewcach

Kawaleria - rekonstrukcja w Szewcach

Rekonstrukcja działań z 1939 – Szewce 2009. Pan Dionizy Krawczyński tak pisze w scenariuszu do niej pisze tak o kawalerii:

„Jazda zajmuje w historii Polski zajmuje szczególne miejsce. W tym roku zajmujemy się jednak tylko historią II Wojny Światowej. Zaczniemy jednak od kampanii jesiennej 1939.
Wbrew temu, co pisano i mówiono o polskiej kawalerii w okresie powojennym, nie było Wojsko Polskie w 1939 roku armią w sposób anachronicznie kontynuującą tradycję jazdy w warunkach zmienionego, unowocześnionego, zmotoryzowanego dopiero przez Niemców pola walki. Na przykład w 1939 r. wiele armii posiadało rozbudowaną kawalerię, w Finlandii na 9 pułków piechoty – 2 pułki kawalerii, we Francji na 21 dywizji piechoty – 3 dywizje i 3 samodzielne grupy kawalerii, we Włoszech na 89 pułków piechoty – 7 korpusów kawalerii, w Stanach Zjednoczonych na 39 pułków piechoty przypadało 15 pułków kawalerii.
W Polsce zaś na 90 pułków piechoty przypadało 15 pułków kawalerii. Po mobilizacji zaś na 132 pułki piechoty przypadało 41 pułków kawalerii.
I tak, choć w Polsce proporcje wykazywały w porównaniu z innymi armiami minimalną przewagę, jednak nie odbiegały w sposób zdecydowany od takich państw jak Stany Zjednoczone czy Związek Socjalistycznych Republik Sowieckich, którego Armia Czerwona jeszcze w 1945 roku posiadała dosyć liczną kawalerię.
Trzeba jednak uwzględnić poprawkę dotyczącą polskiej kawalerii. Istniał mianowicie plan motoryzacji tej formacji. Został on zapoczątkowany przesadzeniem na samochody 24 Pułku Ułanów, 1 i 10 pułku strzelców konnych. Proces ten postępował jednak wolno ze względu na zbyt słaby rozwój krajowej motoryzacji. Pamiętajmy jednak, że Polska odzyskała niepodległość kilkadziesiąt lat wcześniej.
Jesienią 1939 roku kawaleria polska prowadziła działania zdecydowane, nacechowane wielka odwagą i wolą zwycięstwa. Brała udział w uwieńczonej powodzeniem bitwie pod Mokrą, pod Kutnem, przebijała się do Warszawy i walczyła w jej obronie. Uczestniczyła paroma pulkami w wielkiej bitwie pod Kockiem. Jako ostatnia wraz z innymi jednostkami schodziła z pól bitewnych, niejednokrotnie zdziesiątkowana, nieraz pokonana przez przeważające siły wroga, ale na ogół nierozproszona, nieszukająca swoich dowódców, lecz nadal w zwartych szwadronach lub pułkach.
Sława kawalerii nie była jednak na rękę władzą okupującym Polskę po 1944 r. Ukuto, więc wtedy, bardzo długo funkcjonujący w świadomości społeczeństwa, bo chwytliwy, slogan o „szarży kawaleryjskiej na czołgi” często uzupełniany wizerunkiem ułanów atakujących lancą bądź szablą sunące do nich wozy pancerne.
Jak powstała tak kłamliwa legenda? Pomysł ten powstał wśród korespondentów włoskich akredytowanych przy armii niemieckiej podczas kampanii jesiennej 1939 roku. Sowieci i kolaborujące z nimi władze lubelskie po 1944 roku chętnie skorzystali z tego pomysłu i wykorzystali go w walce z tradycją jazdy.
Tymczasem prawda była zupełnie inna. Koń służył polskiemu kawalerzyście do poruszania się, szybkiego przerzutu z miejsca na miejsce, a tylko w szczególnych, niezmiernie rzadkich przypadkach do walki. Właściwie koń był tylko używany w szarży lub w boju spotkaniowym.

Raz mogło się zdarzyć, że na szarżującą kawalerię polską, już po rozwinięciu, znienacka wyszły wozy pancerne, jak w słynnej szarży pod Krojantami, wykonywanej pod dowództwem pułkownika Masztalerza przez 18 Pułk Ułanów Pomorskich 1 września 1939 roku.
Zresztą dokładne analizy szarż jesiennych, jesiennych, których poza Krojantami, drugą, równie znaną była szarża 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich pod Wólką Węglową 19 września – wykazywały, że straty kawalerzystów były nie większe niż w przypadku ataku piechoty.
Tak wie w sumie szarże podczas kampanii jesiennej wykonywane brawurowo w 10 udokumentowanych przypadkach nie były ani desperackie, ani nonsensowne.
Oto one:
– Krojanty
-podczas bitwy pod Mokrą,
– pod Osuchowem,
-pod Kałuszynem,
-pod Maliszewem,
-pod Wólką Węglową,
-pod Kamionką Strumiłowa,
-pod Krasnobrodem,
-pod Hrubieszowem w miejscowości Husynne gdzie ok. 400 ułanów przeprowadziło zwycięską szarżę na piechotę Armii Czerwonej,
-pod Morańcami w dniu 26 września”

50.8375042 N, 20.492164300000013 E

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

 
}