Dwór w Skotnikach

"Posiadłość co najmniej od pierwszej polowy XIV w. do 1945 r. w rękach Bogoriów Skotnickich. Dwór wraz z otaczającym go parkiem krajobrazowym z resztkami starodrzewiu położony wśród lęgów doliny Wisły, na obszernym, niewysokim wzniesieniu, otoczonym pozostałościami fosy i walu, z resztkami parku. Zniszczony w 1945r., odnowiony 1948-9. Zwrócony frontem na południowy-wschód. Parterowy, podpiwniczony. Korpus budynku z końca XVIII w., drewniany (fragmentarycznie murowany), otynkowany, na rzucie prostokąta. Przy jego bokach krótszych cztery murowane, kwadratowe alkierze z 2 pol. XVII w. lub początek XVIII w. o grubych murach, wysunięte wydatnie przed lico elewacji frontowej i ogrodowej. Z boków, w przestrzenie między alkierzami wbudowano późniejsze sionki. Od frontu pośrodku płytki ryzalit z nadbudowanym ok. pol. XIX w. drewnianym piętrem, ryzalit od tyłu zniesiony 1945-9 . Wnętrze dwutraktowe, w alkierzach po jednej izbie. Dwa kominki w obramieniach z końca XVIII w. Pod korpusem korytarzowe starsze piwnice murowane z kamienia, sklepione kolebkowo. Tylne naroża alkierzy i naroża przy wejściu południowo-zachodnim wsparte wydatnymi, skośnymi szkarpami. Ściany alkierzy zwieńczone gzymsami. Na korpusie dach łamany polski, gontowy, pary alkierzy kryte wspólnymi dachami czterospadowymi. W więźbie użyte belki stropowe z polichromią w kwiaty z XVIII w."

źródło:
http://www.samborzec.eu/zabytki.htm#dlaczego

Lokalizacja